In memoriam


Het is net alsof ik een slecht verhaal van iemand anders lees. Het is zo onwerkelijk. Maar onze lieve Tosja, mijn trots, mijn knappe tut, mijn alles is niet meer en dat is zwaar. Zoveel verdriet maar zo vol van mooie herinneringen dat ik mag zeggen dat ik 11 jaar lang haar favoriet ben geweest en zij voor altijd mijn nummer 1.

Tosja

23.05.2009 – 20.07.2020

Some Angels choose fur instead of Wings, now she has both.

Rozen6
Hart1


Lieve Bonnie wij gaan jou heel erg missen. Bedankt Voor de 10 mooie jaren die wij met jou mochten delen. Peter en Leonie

Rozen6


Op 15 juni 2020 hebben wij onze lieve Moenda in laten slapen. Moenda is vanaf 1 april 2007 bij ons gekomen. Ruim 13 jaar hebben wij haar mogen meemaken. Zij is met onze Duitse herder Nero opgegroeid en na zijn overlijden met Noah. Twee jaar heeft het geduurd dat zij een binding met ons kreeg. Eerst was ze bang voor kinderen maar toen kleindochter Lisa was geboren en wat ouder werd dartelde ze vrolijk tussen Lisa en haar vriendinnetjes om uitgelaten te worden. Ze bleef wantrouwend als ze iemand niet kende die bij ons binnenkwam. Ziek was ze nooit. Toen ze de laatste tijd door haar achterpoortjes begon te zakken en ook nog eens met haar koppie scheef liep, vonden we het nodig om de dierenarts te raadplegen. Na overleg leek het ons voor haar beter om haar in te laten slapen. Maar wat een moeilijke beslissing. En wat missen we haar verschrikkelijk. Maar we proberen flink te zijn door te denken dat ze een mooie tijd bij ons heeft gehad en dat ze ons leven verrijkt heeft met haar lieve snuitje. Dag lieve, lieve schat, we zullen je nooit vergeten. Leo en Hilly Posthumus

Rozen6


Amy is in april 2014 bij ons gekomen omdat we dachten dat onze andere hond Joy een kameraadje wel leuk zou vinden. Joy was een spring in ’t veld maar Amy was veel rustiger en keek alles eerst even aan. Behalve als ze samen in het bos of in de duinen op Terschelling rondrenden, dan was ze niet zo rustig meer. Amy had een eigenzinnig karakter; als ze iets niet wilde dan deed ze het ook gewoon niet. Als andere honden, ook als ze veel groter waren, te opdringerig werden dan liet ze haar tanden zien. Ze kon heel stilletjes strak naast je lopen, zodanig dat je bijna over haar struikelde. Toen Joy overleed in 2018 is ze een tijdje alleen geweest tot we Bram ook weer via Dutchy adoptions kregen. Bram werd eerst getolereerd maar binnen een weekje geaccepteerd. Twee operaties aan diverse kankergezwellen hebben niet geholpen, na drie maanden tussen hoop en vrees hebben we haar moeten laten inslapen. Ook Amy zullen we heel erg missen.

Rozen1


Rudy ( * 5-5-2008 – NL september 2010 – † 22-05-2020) In september 2010 kwam jij bij mij wonen. Een mannetje dat onzeker en bang was voor mannen kwam te wonen bij… jawel, een man. Ook liep je mank omdat een gebroken poot in het verleden niet was gezet. Langer dan 15 minuten kon je niet wandelen. Maar met rust en veel aandacht was die angst gauw over. En langzaam opbouwen heeft er voor gezorgd dat je (zelfs een week voor jouw overlijden) heerlijk 45 minuten kon wandelen. In het bos struinen was jouw grote hobby. Veel vriendjes heb je in die jaren gehad. Met allen kon je goed opschieten. Maar de dikste maat kwam in december 2017 in jouw leven: een klein brokje energie van 9 maanden die jou gauw om haar pootje had gewonnen. Ook op jouw oude dag kreeg zij het voor elkaar dat er gedold en gedraafd werd. Je had een vele bijnamen: vooral rooie en drambo werd vaak gebruikt. Want drammen, dat kon je. Met als resultaat dat de volgende wandeling toch zowat steevast 15 minuten eerder gelopen werd dan de geplande tijd. Steeds maar om een kroel vragen totdat er opgestaan werd. Lukte dat toch niet, dan was het ook goed. Regelmatig maakte je allerlei geluidjes. Als je met jouw vriendinnetje aan het spelen was, waren het net een motortje en leeuwinnetje die bezig waren. En niets leukers dan om na onze maaltijd zachtjes te gaan piepen en brommen. Nadat er werd gereageerd, gaf je weer een ander brommetje. Een heel spel van geluidjes geven. Alles mocht op dat gebied, behalve blaffen. Zo ontstond een heel repertoire. Thuis blijven was geen probleem, maar het allermooiste was als je lekker mee kon. Op een wandeling, met vakantie. Je hebt veel avonturen beleefd en vond het leven geweldig. Zelfs op jouw 12e verjaardag oogde je nog als een jonge hond. Wel wat grijs om de snuit, maar in doen en laten bleek uit niets dat je al op leeftijd was. Helaas gooide een blaasontsteking en -gruis begin april roet in het eten. Medicijnen en speciaal voer brachten soelaas. Maar kort daarna begon de ontsteking weer. De nieuwe kuur hielp onvoldoende. Er bleek kanker in het spel te zijn. Jij wilde nog wel, maar jouw lichaam gaf aan dat het op was. Daarom hebben we het trieste besluit moeten nemen jou jouw vrijheid te geven en op vrijdagmiddag heb je de laatste reis gemaakt. Door de Corona mocht het niet binnen. Toch was dat wel mooi en sereen: op een zacht bedje achterin de auto had je uitzicht op moeder natuur en liet je het leven makkelijk los. Jouw vriendinnetje heeft uitgebreid afscheid van jou genomen en daarmee is het tijdsperk Rudy helaas tot een einde gekomen. Makkertje, bedankt voor jouw liefde en kameraadschap al die jaren. Karel en Geja

Rozen6


Dappere lieve Rosa, wat heb je ons veel vreugde geschonken.
17 jaar ben geworden waarvan 9 jaar bij ons.
Vol vertrouwen, rustig en zacht maar toch ook krachtig en speels.
We gaan je missen lieve schat maar een deel van jou houd altijd een plek in ons hart.

Rozen6


Lieve, mooie, gezellige, geweldige Mees.
We kregen je als Ziba, maar je werd al snel ons Meesje, Burgemeester, Dobby en mijn Lievie.

Ik heb je mogen zien opbloeien. We hebben samen avonturen beleefd, gespeeld, geslapen, gegeten en vele uren geknuffeld. De hele familie mist je, ons lieve vriendinnetje.

Ik heb het je al vele malen eerder gezegd: ik heb je lief en bedankt.

Liefs, je lot.

Rozen6


Mischa

Ongelofelijk lief maatje
Toffe vent
Klein beetje timide mooi hondje
ik hoop dat je het een beetje naar de zin had
Je moest ook maar afwachten waar je terecht kwam
Je laatste dag was geen feest
Life sucks’………
Groot gat bij mijn maag
Trouwste wezentjes op de aardkloot
Mijn wens is ALLEN goed blijven voor dieren
Mis je…
Anne Marie en Amber.

Rozen6


Fiona juni 2014 – 17 oktober 2018

Lieve Fiona,
Het is zo stil.
Jouw liefde bewaren we als voetstapjes in onze harten!
Je baasjes.

Rozen6

Na vier Golden Retrievers was het tijd voor iets anders; en Joy was anders!
Altijd vol levenslust: hij kende maar twee standen: uit en volle kracht.
Hij was alert en slim en onvermoeibaar en vanaf het begin heel erg op ons gericht.
Op Terschelling in de duinen en op het strand was het voor hem één groot feest.
Maar: na zes fijne jaren bij ons hebben we Joy helaas moeten laten inslapen.
Zijn lever was dusdanig door een tumor aangetast dat het niet meer ging.
En omdat het zo’n levenslustige hond was hebben we het niet zien aankomen.
Hij bleef tot de laatste paar dagen vrolijk en blij, vooral als hij een bal zag.
We missen hem heel erg en vergeten doen we hem nooit….
Rozen3


We schrijven 9 november 2011, de datum dat we Tico officieel hebben geadopteerd hij stond op de site van Dutchy Adoptions onder de naam Alfred, ongeveer 9.5 jaar oud. Een redelijk bejaarde zwart grijze jongen, maar dat bejaarde was geen reden om voor Alfred te kiezen. Tico was een einzelgänger een beetje op zichzelf, maar niet agressief naar andere honden en de katten bij ons thuis liet hij links liggen. Op 28 maart 2018 hebben wij Tico helaas moeten laten inslapen, het koppie ging nog wel, maar zijn lichaam liet hem in de steek, door de atrose kon hij op het laatst niet goed meer lopen en staan. Onze dierenarts heeft Tico bij ons thuis op een rustige en waardige manier laten inslapen, daarna hebben we hem naar het dieren crematorium gebracht. Tussen 2011 en 2018 heeft Tico met volle teugen kunnen genieten van het hondenleven, de vele weekends en vakanties in Drenthe, want de honden gingen altijd mee naar de boscamping in Dwingeloo. Vele mooie wandelingen hebben we daar gemaakt, Tico genoot het volle teugen van, en altijd hield hij zijn baasjes nauwkeurig in de gaten. We hebben nooit problemen gehad met Tico, hij was zoals hij was een einzelgänger, gek op zijn bak eten, die je zo weg kon halen als hij stond te eten, geen baknijd of anders. Met de andere hond had hij weinig “binding” even ruiken aan de neus of kont en daar bleef het bij, geen knokker of anders, de aandacht was echt voor zijn baasjes. Als baasjes zijn we dankbaar dat Dutchy Adoptions ons de kans heeft geboden Alfred/Tico te kunnen adopteren, we hebben er geen minuut spijt van gehad.

Rust zacht Tico, je baasjes Hans en Loes

Rozen6


“”R.I.P. RoRy;

Raar hoor.
In de afgelopen maanden ben ik een paar keer bij de dierenarts geweest.
Nu kwam de dierenarts bij ons.
‘K kreeg een prikje en werd wat doezelig.
Het laatste wat ik me kan herinneren is dat Niek zei: “ga je balletje maar zoeken”.
Dat is het eerste wat ik ga doen als ik weer wakker ben.

Dag Lieve RoRy, dankjewel voor de fijne jaren.””

Rozen1


IN MEMORIAM SABA.

Op 14 maart 2010 kwam om 18.00 uur een kleine bedeesde BOXER bij ons binnen,wij waren gelijk verliefd op het beestje, die ons zoveel liefde en geluk zou brengen.
Eigenlijk gelijk bij ons gewend en vrolijk, zijn eerste uitje was naar het strand vanBloemendaal waar zij voor het eerst mocht los lopen en dat deed zij uitbundig,achter de paarden aan en achter alles wat maar snel ging.
Velen jaren hebben wij met haar gewandeld in Nederland en daar buiten met alshoogtepunt Oostenrijk in de bergen HEERLIJK.
De wandelingen op de Veluwe waren ook een hoogtepunt en Drenthe niet tevergeten op ons zomerverblijf, heerlijk in het gras liggen rollen. In het Amsterdamsebos was Saba bekent als SUPER GRILL dat in verband met haar tuig en in de buurt waarwij wonen ook SABA daar ook veel vrienden waarmee zij kon spelen en rennen in hetlosloop gebied van het park.
Het verlies van onze Saba kwam hard aan, in een korte tijd en zij ging heel snel achteruit.
Wij missen onze Saba heel erg, zij laat een groot gat achter waar wij het heel moeilijkmee hebben, maar wij weten dat het de juiste beslissing was en in de hondenhemelis zij weer samen met haat vrienden welke haar voor zijn gegaan.
Saba wij zullen je nooit vergeten net zoals je voorgangers,

RUST ZACHT ALLERLIEFSTE SABA.

Je baasjes Tilly en Wim

Rozen6


In Memoriam: BARDO (Sawa)

Onze Billy miste zijn maatje Bonny, waarvan wij afscheid hebben moeten nemen toen zij 12 jaar was.
Er werd gezocht naar een nieuw maatje voor hem. 5 jaar geleden hebben wij dat maatje gevonden bij Stichting Dutchy Adoptions.
Bardo hadden wij jou genoemd. Het klikte gelijk tussen jou en Billy.

Lieve Bardo: de eerste jaren van je leven zullen niet leuk geweest zijn voor jou. Slecht gebit, brood mager en niets gewend.Gelukkig hebben wij je de andere jaren van je leven kunnen laten ervaren dat het ook anders kan.
Lekker zwemmen in zee en op het strand liggen vond je heerlijk. Wandelen in de bossen van Luxemburg, Duitsland, maar ook hier in Limburg en Texel, overal heb je met ons kunnen genieten. Je was echt een pracht hond voor ons. Trouw en vooral lief. Altijd in voor een knuffel.
Na ruim 5 jaar ging je kwakkelen, bultje hier, bultje daar. Een paar operaties, maar de hoop bleef op goed herstel. Op een maandag zou jij weer worden geopereerd. 5 Bulten zouden worden weggenomen. Daarover zaten wij erg in aangezien je al op leeftijd was. Zover heb jij het niet laten komen; 4 dagen daarvoor gaf jouw lijfje het signaal dat het genoeg was. Een hersenbloeding en jouw wereld stortte in. Die van ons ook. Rust zacht meissie.
Dank dat we 5 jaar van je hebben mogen genieten.

Rozen6


Op 31 augustus 2013 kwam de 13-jarige Roedy in Nederland aan. We hebben 4 jaar voor hem mogen
zorgen en zijn dankbaar dat hij ondanks zijn ouderdomskwalen toch nog 17 jaar mocht worden. Hij is rustig ingeslapen, maar we missen hem erg.


Het zal stil zijn en leeg.

Er zal verdriet zijn en pijn.
Er zal dankbare herinnering zijn,
die als een heldere ster de nacht
verlicht, tot diep in de morgen.

Joop en Joukje Brienne.

Rozen5


Lieve Felek,

Jouw liefde en onvoorwaardelijke trouw heeft een gouden pootafdruk op mijn hart achtergelaten.
Nu speel je samen met Kolejka in de hondenhemel, je mistte haar ontzettend maar nu zijn jullie voorgoed samen.

Doswenietsja polski psy, kochanie. (Dag pools hondje, ik hou van je)

Groetjes Eva

Rozen6


Lieve Leda,

Je hebt een mooi leven gehad, geen angst meer.
Veel liefde gegeven en veel mooie herinneringen.
Het is zo snel gegaan.
We missen je.

Cindy en Anthony

Rozen5


Lieve Buddy

De dag dat jij in mijn leven kwam was je een angstige hond door slechte verzorging en mishandeling.

Thuisgekomen keek je me strak aan alsof je diep in mijn ziel keek om te zien wat je kon verwachten.

Ik strekte mijn handen naar je uit en beloofde je een veilig huis met een warm bed, goede voeding en veel liefde. Nooit zou je meer bang hoeven te zijn en pijn lijden. Je kwam naar me toe en legde vol vertrouwen je hoofd in mijn handen.

We hadden samen met Maggie, jouw hondenvriendinnetje, een paar fijne jaren, waarin je kon rennen, vooral veel zwemmen en apporteren. Samen op vakantie en weekenden met de caravan op stap. Je veranderde in een lieve, attente en vooral waakzame, enthousiaste, vrolijke hond. Het was zo goed.

En dan kwam die dag dat ik wist dat ik gauw afscheid van je moest nemen. Je werd ziek en had geen kans. Medicijnen gaven je nog enig uitstel. En toen …..

Weer legde je voor de allerlaatste keer je hoofd in mijn handen. Vol liefde, vertrouwen en begrip keek je me aan. Wat had ik je nog graag willen houden. Je was zo’n fijne kameraad.

Jouw vrouwtje en Maggie

Rozen6


Ook al was het maar zes jaar, wij zijn dankbaar dat juist wij 6 jaar van jou hebben mogen genieten. Rust zacht lieve Terry.

Rozen1


10 maandjes oud ben je geworden. En vandaag plotseling onverwacht overleden tijdens de sterilisatie. Onbegrijpelijk, dit had niemand verwacht…
Dag lieve kleine Dolly, je blijft voor altijd mijn liefste mooie kleine hondje ♥
Wat zullen we je missen….

Rozen6


Beertje

Hij droeg zijn lot blijmoedig en bleef tot het laatst toe een fantastische vriend. We missen hem enorm.

Rozen6


Yuri,

Grote rustige vriend, helaas zat je tijd er al veel te snel op
Bedankt voor je kameraadschap en de liefde die je ons gaf
Je leeft verder in ons hart, dus zal nooit zijn vergeten.

Fam. Bouwer Nunspeet

Rozen4


Geschreven door Lotte:

Lieve Sammy,

we hebben je 1,5 jaar bij ons mogen hebben..
Veel te kort eigenlijk maar we hebben van je genoten!
Na een strijd van een half jaar waarin niemand geloofde dat je wat mankeerde,
oa omdat je je zo sterk hield was je nu toch echt op.
Rust zacht meisje


Geschreven door Albert:

Lieve Sammy,

Rust in vrede, we zullen je nooit vergeten.
Moge je rust vinden in de omgeving waar je nu bent.

Uit het oog, maar zeker nooit uit het hart.
We houden van je.

Gemaakt door Ingrid Alsemgeest (opvanggezin van Sammy in haar puppentijd):

Klik hier om een mooi gedicht voor Sammy te zien

Rozen6


Boyd, dit gedicht is echt voor jou gemaakt:

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier hou je niet tegen.
Het water vindt altijd een weg omheen.

Misschien eens gevuld door sneeuw en regen,
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee.
Om hem dan glad en rond gesleten,
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg kan gaan.

Het waren helaas maar 4 weekjes dat je bij ons woonde, maar die waren zo mooi! We zullen je echt nooit vergeten!

Bedankt Boyd!

Rozen6


Laika

Hoe kort ze ook bij ons is geweest, zij heeft laten zien wat de onvoorwaardelijkeliefde van een hond is. Door haar hebben wij weer een hond uit het asiel geadopteerd zijn naam is Pim.

Rozen3


Lieve Rex,

Ik heb je nooit kunnen knuffelen,
Jij hebt nooit aan mij kunnen snuffelen,
Ik koos jou voor “adoptie op afstand”
Een schattig klein hondje in een ver land.
Al heb je nooit bij mij op schoot gezeten,
in mijn huisje gedronken of gegeten,
Toch was jij ook mijn kind
onbekend, maar zeer bemind
Dag “Koning van Wielkopolksie”
Rust in vrede, kochanie.

Rozen6


Lieve Tina,

Als sterren treden waren
dan bouwde ik een brug
Ik klom dan snel naar boven
En haalde je meteen weer terug

Tina, bij ons gekomen om voor altijd lief te hebben

Rozen6


Marinka

Dag lief Meissie

Grote bruine ogen die me veel vertellen,
Die me aankijken, Het is goed ,Laat me maar gaan .
Diep in me hart weet ik dat het beter voor je is .
Je komt naar me toe met je staart ophoog,
Net of er niets aan de hand is .
Maar 2 tellen later is je energie al vergooit ,
Dan ga je liggen, je kijkt me aan met die grote bruine ogen .
Ze spreken maar tegelijkertijd ook zo vermoeit ,
Waarbij nog meer schuldgevoel in me groeit .
Tranen rollen over mijn wangen. Al doet het nog zo’n pijn meissie ,
Ik wil voor jou de pijn verzachten.
Vandaag is de dag dat je moet gaan ,
Op me schouders rust nu een zware taak .
Waardoor ik mezelf nog meer haat .
De taak dat je op ons schoot ons moet verlaten.
Het is zo moeilijk om afscheidt van je te moeten nemen .
Vooral als je me zo blijft aankijken ,
En hoop op een dag dat je hiervoor ooit zult vergeven .
Dat ik vandaag je leven ga ontnemen.
Diep in me hart hoop ik dat ik dit goed doe ,
En dat je je rust vind !

Rozen6

Zeg me dat je nooit weg zult gaan
Dat kan je niet beloven.
Maar als ik aan je denk, zal ik je zien,
heel even in de verte.

Slechts 5 maanden heb ik van je kunnen genieten.
Maar ik ben zo ontzettend blij dat ik dat heb mogen doen.
Sterk tot op het allerlaatste moment, je kon niet verder, maar wilde ook niet gaan.
Een beslissing die ik heb moeten nemen, met zoveel pijn.
Slechts 5 maanden zijn we samen geweest maar vanaf de eerste dag leek het wel of e er altijd al was geweest.
Hoe jij je heb aangepast in een gezinsleven, de liefde die jij gaf.
Mikolaj was terecht een hele bijzondere hond!!

Mikolaj 1996-2010

Rozen2

Lieve Shaggy/Schoffie

Wat jammer dat je niet meer onze honden hebt kunnen ontmoeten
en van een heerlijk thuis hebt kunnen genieten.
Ik hoop dat je weinig pijn hebt gehad en rustig bent gestorven.
Ren maar lekker over de eeuwige jachtvelden achter de konijntjes aan.

Rozen1

IN LOVING MEMORY

M I T C H (Murzynek)
1998 Polen – 3-4-2010 Holland.

Do not stand at my grave and weep
I am not there; I do not sleep.
I am a thousand winds that blow,
I am the diamond glints on snow,
I am the sun on ripened grain,
I am the gentle autumn rain.
When you awaken in the morning’s hush
I am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circled flight.
I am the soft stars that shine at night.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there; I did not die

Dowidzenia lieverd, ik zal je zo missen.
Dzieki voor al je liefde, kogancho, for ever