Vrijdag ochtend 17 Juli zijn we om 5 uur weer vertrokken voor onze derde reis naar Polen. Rond 9 uur kwamen we aan in Bad Oeinhausen waar Piet ons al op stond te wachten. Na een bakje koffie en een ontbijtje zijn we doorgereden tot de Poolse grens, waar we rond 3 uur aankwamen. Na even een korte stop wat szloty's omwisselen en tanken zijn we doorgereden naar het asiel GAJ waar we al opgewacht werden door Kajetan en de tolk. Omdat wij een week eerder al voer hadden afgeleverd en HABA nu voer en dekens heeft achter gelaten hebben wij alleen wat koekjes en kluiven achter gelaten, en tubes CAF oogzalf voor de hondjes.
Ook hier in het asiel was het drukker, er zaten nu 90 hondjes en vorige keer 60. Ze vertelde ook dat het nu de drukste tijd was eind juni begin juli, ook ik was helemaal verliefd op Mania, een hondje wat er zat.
Kajetan zou zorgen dat er ook weer wat spullen naar Magda gaan, het meisje wat in het gemeente asiel van Krotozyn helpt. Na alle hondjes bekeken te hebben en allemaal een kluifje gegeven, hebben we afscheid genomen en zijn we door gegaan naar ons Campanille hotel.
Na een vrij lang durende incheck hebben we snel onze spullen op de kamer gezet om nog even een hapje te gaan eten. Maar dat was dus een probleem, het was half 10 en de keuken was open tot 10 uur, maar de kok had besloten er iets eerder mee te stoppen vanavond?? We mochten als blijk van service pakken van het buffet en voor 1 persoon betalen, logisch want er lag ook maar voor 1 persoon, een appel en wat druiven!! Nadat Jur en ik hier geen genoegen mee namen en erg boos werden omdat ons was gezegd dat we tot 10 uur konden eten, na een incheck van een half uur!! heeft de kok dan toch een maaltijd bereid. Daarna een lekkere douche genomen en gaan slapen, morgen vroeg weer op.
Zaterdag 18 Juli
Om half 7 opgestaan en een ontbijt genomen en toen door naar het asiel van Wanda. daar werden we al blij opgewacht door 240 hondjes. Na eerst een bakje koffie hebben we de wagens op het terrein uitgeladen;
Helaas werd Rene daar nog gestoken door een wesp. van daaruit hebben we afscheid genomen van Piet en Rene, zij reden weer gelijk terug naar Nederland. Omdat de tolk die er was rond 2 uur een afspraak had zijn wij gelijk doorgereden naar Rusiec het andere asiel van wanda, dat zo'n anderhalf uur daar vandaan is.
Dit asiel is nog in opbouw, en er verblijven nu zo'n 60 honden.
Wanda vertelde dat ze een poosje geleden de publiciteit heeft opgezocht omdat de gemeente niet zoveel hondjes wil op het terrein van Prszyborowko, maar alleen de 40 hokken waar zij nu voor betalen. Om haar hondjes veilig te kunnen stellen is ze daarom naar de krant en lokale tv gestapt.
Twee vrouwen uit Krakow hebben toen voor haar deze voormalige varkensfokkerij gekocht en beetje bij beetje probeert ze dit nu op te knappen. er zitten hier ook een aantal geiten en schapen die ze zwaar verwaarloosd heeft weggehaald. Ze vertelde dat ze nog steeds iemand zocht om de schapen te scheren maar niemand kon krijgen, ook een geit die er stond had vreselijk vergroeide hoeven.
Ze gaat om de dag zelf naar dit asiel en blijft er dan tot 's avonds een uur of 10 en rijd dan weer terug naar Prszyborowko, de dagen dat zij er niet is komt er een man de honden voeren, hiervoor betaald zij hem 1000 szloty per maand ca 250 euro. Op het moment dat we er waren kwamen er mensen die 3 kleine puppy's hadden gevonden in het graanveld.
Na een rondleiding over het terrein hebben we onze auto uitgeladen en alle hondjes een paar koekjes en een speeltje gegeven.
Op de zolder zitten de katten, er hangen veel speeltjes en overal mandjes en ze kunnen een klein stukje het dak op naar buiten. het was er erg warm, en op zich vond ik het erg triest, ze zitten eigenlijk altijd alleen daar, maar in ieder geval veilig. Bij 1 gebouw zat er een heel nieuw dak op en ook binnen zag het er al heel mooi uit, met aparte kennels en alles schoon en geverfd.
Om het terrein ligt nog 1 hectare grond alleen moet alles nog aangevraagd worden om te bouwen,
de gemeente heeft namelijk een ander bestemmingsplan als het asiel,
Zij willen het groen houden????
het terrein ligt werkelijk van alles en iedereen verlaten!!!!
Vervolgens zijn we weer terug gereden naar Prszyborowko om daar nog even bij de hondjes te kijken. er zaten 2 schnautzers met pups, die waren een paar dagen ervoor weggehaald bij een broodfokker waar ze in hun eigen urine en ontlasting lagen, de pups hadden vreselijk last van wormen gehad vertelde Wanda. Ook nu nog was het een vreselijk gezicht, er zitten daar ontzettend veel vliegen die allemaal over die pupjes heen liepen. We hebben er nog wat gekroeld met de hondjes en ook daar speelgoed uitgedeeld, waar ook direct dankbaar gebruik van werd gemaakt.
Ook nog even een kijkje genomen bij de herder die 9 jaar in de kelder had geleefd, en hij lag er heerlijk rustig bij en ook zijn vacht was behoorlijk aangegroeid.
Wanda had net alle hondjes weer losgelaten (er lopen er altijd een groot aantal los) en een hondje helemaal in zijn rolstoeltje gehesen toen er een gigantische regenbui los barste. Ondanks dat het binnen toen wel erg druk werd met hondjes die beschutting zochten, bleven er ook ontzettend veel buiten achter Wanda aanlopen.
We hebben afscheid genomen en zijn terug naar het hotel gegaan. Nog even een hapje eten, waarvan we dachten geen problemen te krijgen, het was pas 7 uur, maar toch alleen een bord patat en soep voor mij werd dus wel een probleem, alleen patat kon echt niet?? Na het eten naar de kamer, lekker gedoucht en op tijd gaan slapen, morgen weer vroeg op voor een lange reis terug.
Zondag 19 Juli
Om half 7 weer opgestaan en uit gecheckt en nog even een ontbijtje, helaas zonder jam die was al op (om half 8??) Vervolgens terug naar Wanda om 2 hondjes Klara en Zoltek op te halen die hier in Nederland waren geadopteerd. Vandaar aan de lange reis terug begonnen en de hondjes hebben zich keurig gedragen. Klara kwam steeds even kijken en een aai halen, Zoltek was wat angstig maar als je ging aaien vond hij het wel lekker en zag je hem genieten.
Links Klara en rechts Zoltek
Onderweg nog even een pitstop uiteraard om ze te laten plassen en door naar Utrecht waar het nieuwe baasje van Zoltek al stond te wachten. Gidea van Dutchy Adoptions heeft Klara meegenomen om haar naar de nieuwe baasjes te brengen.
Wij willen iedereen bedanken die goederen hebben geleverd, en die het mogelijk hebben gemaakt dat wij deze reis weer konden maken.
Jury en Miranda
