Op 19 september zijn André en Gidea afgereist naar Polen. We wilden het asiel graag een keer met ons eigen ogen zien en hadden besloten om er in september heen te gaan. Op 19 september zijn we om 12:30 uur s'middags vertrokken vanuit Nederland. We hadden de bus helemaal volgeladen met transportkennels en gedoneerde spullen voor het asiel. Het grootste deel van de spullen hadden we te danken aan Eva uit Haarlem. Zij heeft in een korte tijd iedereen in haar omgeving betrokken bij het inzamelen van spullen en heeft zo heel wat bij elkaar gekregen. We willen Eva heel erg bedanken, ook namens Wanda (van het asiel in Polen), voor de gedoneerde spullen. Hieronder ziet u op de foto's een deel van de ingezamelde spullen.

Ons eigen hondje Binkey was ook gezellig met ons mee gegaan op de reis, hij mocht tussen ons in zitten op de voorbank, uiteraard wel aan een autogordel voor honden. Binkey is gewend aan autorijden en vond het dan ook reuze gezellig dat hij mee mocht, zowat de hele heen- en terugreis heeft hij geslapen. Even na vertrek schrokken we, want de aanstekerpunten voor het opladen van de navigatie in de huurbus werkten niet. We hadden geen tijd meer om terug te gaan en de enige optie was doorrijden zonder navigatiesysteem en hopen op goed geluk dat we het zouden vinden. We hadden gelukkig voor de zekerheid wel een routebeschrijving via het internet uitgeprint, die dus nu goed van pas kwam. Deze beschrijving hebben we gebruikt samen met de routebeschrijving die Judith (vrijwilliger van Dutchy Adoptions) ons heeft gegeven voor het laatste stukje. Dit deel van de route is namelijk niet te vinden via een routeprogrammaatje, omdat het asiel afgelegen ligt en niet op de kaart staat. We hadden het niet verwacht, maar we waren gelukkig in 1 keer goed gereden naar het asiel in Przyborowko, waar we zaterdagavond om 22:45 uur aankwamen.
We werden hartelijk ontvangen in het asiel door een groepje vrijwilligers. Zij hielpen ons direkt de spullen uit de bus te laden. Na het uitladen zijn we naar de stacaravan op het terrein gegaan, waar we werden rondgeleid en ze ons onze slaapplek lieten zien. Daarna we hebben wat te drinken gehad en kunnen praten. 1 van de vrijwilligers vertaalde voor ons van Engels naar het Pools toe en weer terug. Hij bleef speciaal voor ons ook slapen, zodat hij de volgende dag aanwezig was om ons te helpen met de vertaling. Ook hebben we zaterdagavond nog rondgelopen en het asiel bekeken. Helaas konden we nog niet alles goed zien omdat het al donker was. Hierna zijn we gaan slapen, vol spanning op de volgende ochtend.
Zondagochtend vroeg stonden wij op. Wanda was erg gastvrij en zette direkt een uitgebreid ontbijt voor ons klaar. Ook de honden voor de stacaravan hebben ons direkt vrolijk begroet.
Vervolgens zijn we het asiel verder gaan bekijken en hebben we foto's gemaakt van de honden. Het asiel was een stuk groter dan we hadden verwacht, op het moment verblijven er rond de 240 honden. Ook tijdens ons verblijf werd er weer een hondje naar het asiel gebracht.
Het asiel bestaat uit 1 groot terrein met binnenin allemaal kennels, zie de foto rechts. Op het terrein tussen de kennels lopen ruim 50 honden los. De honden die los lopen krijgen een hoop aandacht, ze zijn de hele dag in de buurt van de vrijwilligers die er werken en lopen daar ook enthousiast achteraan. Ook ons eigen hondje Binkey liep los op het terrein, zie de foto links. Hij heeft de tijd van zijn leven gehad en de hele dag gerend en gespeeld met de andere honden.
Na een aantal uur bezig geweest te zijn met foto's te maken zijn we vertrokken naar het priveasiel van Wanda in Rusiec, dit ligt ong. 1,5 uur rijden verderop. Het asiel is moeilijk te vinden, voordat je er bent moet je over een aantal onverharde wegen. In Rusiec verblijven nog eens 50 honden, een aantal schapen, geiten en katten. Het kattenverblijf zag er geweldig uit en je kon zien dat ze echt hun best hebben gedaan om het hier gezellig te maken voor de katten. Het verblijf hing dan ook vol met gedoneerde speeltjes. Op de foto links ziet u een deel van het buitenverblijf van de katten.
Naast het kattenverblijf staat een stal. Deze stal is nog niet af, hier wil Wanda in de toekomst een verblijf voor oude honden van maken, maar ze heeft hiervoor nog niet genoeg geld en/of materialen. Op de rechterfoto ziet u rechts de houten stal staan.
Ook in dit asiel hebben we foto's van de honden genomen en aantal van de honden staan ook al op de website. Op een gegeven moment werden we geroepen, ze hadden onverwachts een uitgebreide en heerlijke maaltijd voor ons klaargemaakt. Na het eten zijn we weer terug gegaan naar Przyborowko. Omdat het al snel weer donker werd hebben we nog een maar uurtje foto's kunnen nemen, helaas blijkt dat een hele dag bij lange na niet genoeg is om alle honden die je op de foto wilt hebben staan goed te kunnen fotograferen. Hieronder ziet u op de foto´s links het asiel in Rusiec en rechts een verblijf in het asiel in Przyborowko.
 
We zijn weer naar stacaravan gegaan en hebben gezellig wat gedronken samen met de vrijwilligers. Ook hebben we een aantal foto's van geadopteerde hondjes van de afgelopen reis mee kunnen nemen. Nog nooit hebben we iemand zo blij met iets gezien, als dat Wanda die avond was met de foto's van Tatus en Lara. We zullen zeker de volgende reis weer foto's meenemen van de hondjes die dit weekend meegekomen zijn.
Moe van de drukke dag zijn we vervolgens gaan slapen, om daarna maandagochtend om 05:30 uur op te staan.
Maandagochtend hebben we weer een uitgebreid ontbijt gehad en werden ook weer vrolijk begroet door de honden voor de stacaravan. Wat is dat leuk zeg, om met zoveel enthousiasme begroet te worden door een hele groep honden. We hebben de 8 honden die met ons mee terug gingen naar Nederland in de transportkennels in de bus gedaan. Na het afscheid nemen van Wanda en haar vrijwilligers zijn we om 08:30 uur teruggereden richting Nederland. Tussendoor zijn we een aantal keer gestopt om de hondjes drinken te geven en uit te laten, wat veel bekijks gaf bij de omstanders. Om 18:00 uur kwamen we aan bij het eerste adres in Almelo. Hier kwamen we Nienke (vrijwilliger van Dutchy Adoptions) en haar moeder tegen, ze hadden ook koekjes meegenomen voor de honden. Samen met hun hebben we het hondje Bodie naar zijn nieuwe baasje gebracht. Vervolgens zijn we doorgereden naar Apeldoorn. Hier kwamen we om 20:00 uur aan en werden al opgewacht door 3 enthousiaste nieuwe baasjes voor Colli, Sezamka en Blondas.
 
Om 21:45 uur kwamen we bij ons huis in Zaandam aan. Hier werden Kora en Chudy door hun enthousiaste nieuwe baasjes opgehaald. Liesbeth (vrijwilliger van Dutchy Adoptions) heeft Mitch bij ons opgehaald en naar zijn nieuwe baasje Eva in Haarlem gebracht. We waren erg blij dat Liesbeth dit wilde doen na ons lange reis en willen haar hierbij bedanken. Alleen Kwaituno bleef bij ons in de tijdelijk opvang, wat heerlijk knuffeltje is hij. Op linkerfoto ziet u Kora en op de rechterfoto staat Kwaituno.
 
|