Voor de vierde keer zijn Miranda en Jury naar Polen afgereist om spullen te brengen voor de asiel's ter plekke, waaronder het asiel van Wanda in Przyborowko. Met hun mee zijn gegaan Jury zijn neef Frank en zijn vrouw Yolanda, hun zoon Roy en een goede vriend van hem Lesley. Op de terugweg hebben zij 15 honden voor ons mee terug genomen naar Nederland. Bij deze willen hun allemaal heel erg bedanken voor het meenemen van de honden en de goede zorgen onderweg. Hieronder vind u hun reisverslag:
hier past nog zat bij hoor Roy en Lesley bespreken de reis????
Jury word al emotioneel de eerste zit vol
Het was een zware en drukke reis, vanaf hier zijn we eerst naar Magda in Krotozyn gereden, in Krotozyn hebben we ovenacht en op Zaterdag eerst naar GAJ gegaan, vervolgens naar Wanda en 's avonds de laatste goederen afgegeven bij Malgosia thuis, dit gaat naar een asiel in Zabia Wola bij Warchau.
Vrijdag 27-12-2009
Om 5 uur uur 's ochtends zijn we weer begonnen aan de lange rit, we hadden dit keer 1224 kilometer te gaan.
Om half 10 waren we in Bad Oeinhausen waar we een lekker ontbijtje hebben genomen, helaas onderweg veel regen gehad en 2 keer in Duitseland in de file gestaan. 
Omdat we pas laat in het hotel zouden zijn en we tijdens onze vorige reis problemen kregen met de avondmaaltijd hebben we besloten om nog in Duitseland een hapje te eten. Toen we vervolgens Magda vroegen of zij het hotel voor ons wilde bellen dat we pas vrij laat zouden arriveren werden we tot onze verbazing gebeld door de dame van het hotel met de vraag of we nog wat wilde eten en of ze een broodmaaltijd voor ons moesten maken, er bestaan dus gelukkig ook andere hotels, dit is wat je noemt service. Om 10 uur 's avonds kwamen we eindelijk aan bij Magda thuis, de vermoeidheid verdween bij iedereen bij het zien van het blije en dankbare gezicht van Magda.
Ook Moika, het hondje van Magda kwam nieuwsgierig kijken.
Magda werkt als vrijwilligster bij het gemeente asiel en zij doet haar best om het voor de hondjes daar wat aangenamer te maken. Zij heeft ook de website opgezet en mede daardoor zijn er dit jaar al 118 hondjes geplaatst. We hebben alle spullen bij haar gebracht zodat zij iedere keer iets mee kan nemen en zo in ieder geval bij de hondjes komt en niet word door verkocht. Na alles te hebben uitgeladen werden we uitgenodigd voor een lekker bakje thee, en geloof me dat smaakt na zo'n reis.
Magda vertelde lachend dat ze had door gegeven dat er bezoek kwam uit Holland, dus de baas van het asiel had ervoor gezorgd dat alles goed schoon was gemaakt, dit gebeurd daar dus helaas alleen in dit soort gevallen, dat wij niet naar het asiel zouden komen wist de man niet, was ook wel beter natuurlijk, want nu hadden de honden een schoner hokje. We hebben afscheid genomen van Magda en haar man en zijn naar ons hotel gegaan, daar waren we om half 12, nog even wat gedronken, de dame ging zelfs speciaal voor Frank koffie zetten, vervolgens een lekkere douche en gaan slapen, want het werd weer een kort nachtje.
We hebben bij Magda de volgende spullen achter gelaten,
Yolanda was helemaal verliefd op een pittbul, Kajetan vertelde dat ze deze hond hadden willen laten inslapen, hij zou vals zijn want hij had zijn baas gebeten? ze hebben de hond kunnen redden en hij zat er nu een paar weken en volgens kajetan was het een Sul, en dat bleek ook wel, Yolan stond 5 minuten voor zijn hok en hij ging op het woord zit ook keurig zitten, en ook kreeg ze een poot als ze dat vroeg, vervolgens vroegen wij ons toch wel even af of het een Poolse of een Hollandse pittbul was, omdat na deze hond alle koekjes op waren (zou dat het zijn geweest?????) 
zijn we eerst een bakje koffie gaan drinken, ja ja ze gebruiken het koffiezet apparaat wat wij eerder dit jaar gegeven hebben, dus een lekker hollands bakkie in Polen. De spullen waren inmiddels uitgeladen, Kajetan was heel blij met het speciale dieetvoer wat we bij ons hadden, er zit namelijk een hond met nierproblemen, deze heeft nu voor zo'n half tot 3 kwart jaar genoeg eten. Ook met de infuussystemen die gedoneerd zijn door de AMCF waren ze ontzettend blij, dit scheelt hun weer allemaal kosten. 
Vervolgens zijn we verder gereden naar het asiel van Wanda wat zo'n 76 km verder ligt. Voor mij was deze rit lekker gezellig zo samen met Mania die lekker tegen mij aan lag te slapen.
De aankomst bij Wanda was weer enorm, na een zeer warm welkom zijn we eerst even de hondjes gaan begroeten, er liep een labrador die bij binnenkomst gelijk zachtjes de mouw van mijn jas pakte en zo zijn we samen het terrein over gelopen.
Vervolgens ook even wezen kijken bij de 2 pinchertjes Pipa en Polka, en owwwww dan sta je daar als echte pincher liefhebster, Pipa was nog erg mager en Polka had nog een aantal kale plekjes en een zeer droog huidje, maar ze waren gelukkig fit genoeg en zoals het echte pinchertjes beaamt, waren het net twee stuiterballetjes in de bench. Tja en dan breekt ook je hart weer bij het zien van een lief klein en heel oud hondje wat in het asiel terecht is gekomen omdat het baasje is opgenomen in een verzorgings tehuis......................... 
Alles lag in zeer rap tempo binnen, mede door het zoontje van een van de vrijwilligsters die flink liep te sjouwen.
moet dat nu?? ik zie allemaal lekkers
Ook hebben we gelijk de hokken in elkaar gezet voor de hondjes die geadopteerd waren en mee zouden gaan naar Nederland. 
Gosia met de infuussystemen van de AMCF
en Mania nog steeds lekker naast me. Polka en Pipa hebben de reis door Polen op en in elkaar gelegen en geslapen,
