Reisverslag van Clint en Ramon, 17 t/m 19 september 2010

In Przyborowko( Polen.) ligt een asiel dat door Wanda wordt gerund plus een aantal vrijwilligers.
Daar moesten we heen om het gedoneerde voer en andere spullen met een bus vervoeren en vervolgens 10 honden mee terugnemen die hier ter adoptie beschikbaar zijn gesteld.
 
 

Op de heenweg hadden voor de zekerheid aangezien ik de weg snel kwijtraak 2 navigatie systemen in de auto om niet te verdwalen. Helaas maakte de ene geen goed contact met de accu en de andere navigeerde niet  in polen. Dus reden we zonder navigatie door polen met de hoop niet te lang te hoeven zoeken. Gelukkig zijn we na een aantal keren verkeerd rijden op tijd aangekomen in het asiel.

 

Voor ons was dit de eerste x en heb nog nooit zoveel honden bij elkaar gezien. We zijn goed verwelkomt en het uitpakken kon beginnen. Ik was meteen helemaal weg van deze lieve dieren en wilde er zo lang mogelijk van genieten. Deze honden hebben zo veel mogelijk hulp nodig als het maar kan aangezien de omstandigheden niet heel erg optimaal zijn. Ik kon heel goed met iedereen opschieten en wilde het liefst een tijdje blijven om te helpen. Zo heb ik een diep respect voor de mensen die hier vrijwillig aan het werk zijn. We hadden de zaterdag voor onszelf, maar wilde de hele dag in het asiel blijven om te helpen en de honden de aandacht te geven waar ze meer dan recht op hebben, omdat er veel een slecht leven hebben gehad voor ze bij Wanda in het asiel kwamen.

 
 
 
 
Zondagochtend zijn we weer vertrokken met 10 honden in de auto op weg naar Nederland. Om de twee uur zijn we gestopt om te kijken of alle honden in orde waren en genoeg konden drinken. De meeste honden hebben de hele weg geslapen. Geen geblaf in de auto omdat we ze voldoende aandacht gaven zodat ze rustig bleven. De kleinste pup hadden we voor in de bus en kreeg alles wat ze nodig had. Het is een heel stuk rijden, maar deed dit met alle plezier en het geeft een heerlijk gevoel je bijdrage te leveren zodat deze dieren een 2de kans krijgen.
 
 
 
 
 

Ik ga er ook alles aan doen om eten en dekens in te zamelen voor dit asiel en hoop snel weer te mogen helpen,want ze kunnen alle hulp gebruiken. Helaas zijn er mensen in mijn omgeving die niet snappen dat ik dit zonder betaling doe. Voor deze heb ik maar een antwoord.J e krijgt er iets voor terug wat onbetaalbaar is namelijk liefde, dankbaarheid, respect en kennis. Wat wens je nog meer? als ik  betaald kreeg ging alles naar Dutchy Adoptions. Gelukkig snappen mijn vrienden me beter. Kortom een onvergetelijke ervaring die ik nooit had willen missen.

 
Clint Jacobs

Terug