Reis van Alex en Nienke

Reisverslag van 19 - 21 november 2010

Het is al een hele tijd geleden dat we de reis naar Polen hebben gemaakt, namelijk begin november. Door allerlei drukte konden we dit reisverslag nog niet schrijven. Maar deze mocht natuurlijk niet ontbreken.

We gingen dit keer naar het asiel van Wanda in Polen om pups op te halen. Doordat we hierdoor veel ruimte over hadden in de bus konden we met z’n vieren erheen, Alex & Nienke en Frank & Linda. Vrijdagnacht zijn we rond een uur of 1 vertrokken, de reis verliep goed....Linda en Nienke hadden heerlijk de ruimte achterin op de bank. Ook wel eens fijn haha.

We waren eigenlijk nog maar een klein stuk onderweg en toen werden we van de autobaan gehaald door de politie. Het was net in de periode dat de geruchten er waren dat er aanslagen zouden komen in Duitsland. Hierdoor controleerden ze strakker. Tja…en wij in een zwarte bus…moeten dan ook gecontroleerd worden. In eerste instantie dachten de agenten dat Frank en Alex, Linda en Nienke wilden verhandelen in Polen ofzo pfff…ze vroegen er in ieder geval wel naar. Linda en Nienke natuurlijk meteen in protest! Ze vroegen wat we gingen doen…..spullen naar Polen brengen voor een asiel en weer honden mee terug nemen!
Nou toen was het goed en mochten we doorrijden. Frank moest wel eerst de bus van binnen laten zien, hij was alleen even vergeten dat hij zijn schoenen had uitgedaan. Dus het was al met al nog best grappig. Die agenten zullen wel gedacht hebben…vreemde Nederlanders. Voor de rest ging de reis heel snel en waren we zo rond 8.00u – 9.00u in het hotel. Onze spullen daar achtergelaten, even ontbeten bij de Mac Donalds (een hele aparte ervaring met gekke broodjes) en daarna meteen naar het asiel gegaan.

Wanda was uiteraard weer heel erg blij om ons te zien. Frank was voor de eerste keer mee en die keek zijn ogen wel uit. Wat veel honden!!! Nienke was meteen al helemaal verliefd op Floortje de blonde labrador. Wat een geweldige hond. Vanaf dat moment heeft ze al bij Alex lopen zeuren of Floortje dan toch bij ons in de opvang mocht komen. Floortje heette eerst Flair, maar Linda had de naam Floortje al in het asiel bedacht. Dit paste helemaal bij haar. Floortje liet ons geen moment met rust! Ze vond het geweldig al die aandacht.

We kregen meteen koffie van Wanda met altijd heel veel koekjes. We zeggen altijd: Wanda je hoeft maar 1 pak koekjes open te maken dat is meer dan genoeg, maar nee….er gaan meerdere pakken open. We hebben Wanda toen ook de foto’s gegeven van de geadopteerde honden. Linda kwam op het idee in Nederland om niet alleen foto’s te geven waar de honden op staan, maar juist het hele gezin. Op deze manier kan Wanda echt goed zien bij welke gezinnen de honden komen en hoe fijn ze het er hebben. Ze vond dit dan ook geweldig om te zien. De tranen schoten haar weer meteen in de ogen. We hebben foto’s meegenomen van Frodo, Szarik, Leda, Vesta, Sabinka (Chica), Tanja (Plien), Lucyna (Faya) en Rubik (Storm). We hadden deze foto’s meegenomen omdat zowel Linda en Nienke contact hebben met deze gezinnen en dus ook konden vertellen hoe het nu ging. Want Wanda vraagt daar altijd naar als we er zijn.

In het asiel hebben we eerst de spullen uit de bus gepakt. We hadden vrij kort van te voren besloten om naar Polen te gaan (2 weken). Dus ook niet veel tijd om allerlei spullen te gaan regelen. Toch hebben we aardig wat spullen mee kunnen nemen. Waaronder voer, speeltjes, botten, manden et cetera. Linda en Nienke wilden heel graag van alle honden die op de website staan en bij Wanda in dit asiel verbleven een filmpje maken. Zodat eventuele adoptiegezinnen de honden ook konden zien reageren op mensen via een filmpje in plaats van alleen via de foto’s. Linda had alle namen van de honden al in Nederland opgeschreven en Gidea ook de Poolse namen. Zodat het allemaal wat makkelijker te vinden was. Het was erg leuk om te doen, maar ook erg veel werk. We zijn er de hele zaterdag mee bezig geweest tot 15.30u-16.00u. Je moet dan alle kennels in en toch wel goede filmpjes maken van toch minimaal wel een minuut. Met een uurtje ben je hier helaas niet mee klaar.

Het leuke ervan is dat de honden ook weer even een aai en de aandacht krijgen, ook al is dit van korte duur. Ze zijn hier altijd zo blij mee. Ania (vrijwilligster die ook engels spreekt) liep met ons mee alle kennels langs, zodat ze meteen veel informatie over de honden kon vertellen. Daarnaast hebben we ook een aantal nieuwe honden gefilmd en op de foto gezet.

Verder hebben we Rydza de speciale spulletjes gegeven die haar adoptiegezin op afstand hadden meegeven aan ons. Ook van Rydza uiteraard meteen een filmpje gemaakt. Het is zo’n leuke hond! Nienke gaat sowieso altijd Rydza haar kennel in als ze in het asiel is. Rydza geniet hier altijd van. Zie onderstaande foto’s

Ook hebben we de pups opgezocht die mee zouden gaan. Er zaten nu weer erg veel pups in het asiel, ze zijn allemaal zo leuk. Het liefst zou je ze allemaal mee willen nemen en een goed baasje voor ze vinden. Helaas kan dat niet.

Wat mooi is om te zien, is dat Wanda steeds wel iets heeft vernieuwd als we er weer zijn. Ze laat dit ook altijd zien en is hier trots op. Er waren ook weer veel nieuwe honden bijgekomen.

Alex en Frank hadden de ‘knollen’ eigenlijk wel op en waren echt moe. Nou ja, Linda en Nienke natuurlijk ook wel. Het was nu ook vroeg donker in het asiel, dus moesten we ook wel terug. Het liefst wil je zo lang mogelijk er blijven om de honden te aaien en te bekijken.

Eenmaal terug in het hotel bleek er alweer een feestje aan de gang te zijn. Van alle keren dat we in dit hotel hebben overnacht…maken we dit steeds mee. Zou het een vast ritueel zijn? Het vervelende is dat we een nacht hebben overgeslagen en dan toch wel graag vroeg willen slapen. Maar met harde Poolse muziek…is dat toch wat lastig. Door het feest konden we alleen maar eten krijgen op onze kamer. Na het douchen (dat altijd erg fijn is als je uit het asiel komt), zijn we op zoek gegaan naar een plek waar we wat konden eten. Dat bleek nog best lastig, nou ja de Mac Donalds was er wel, maar we wilden toch kijken naar iets anders.

Uiteindelijk vonden we een soort restaurant. Alleen zat er niemand. Toch maar naar binnen gegaan, we moesten toch iets eten. Dus wij gaan zitten, maar er kwam maar niemand. Terwijl de serveerster wel gewoon in de keuken rondliep. Wat bleek…je moet daar dus aan de balie de menukaart bekijken, bestellen en meteen betalen. Alles stond uiteraard in het Pools op de menukaart, dus maar iets op de gok bestellen. We hadden soep als voorgerecht (het is er in Polen erg goedkoop allemaal qua eten). Dus deze kregen we….maar ineens kwam ook ons hoofdgerecht. Dus we moesten eigenlijk ook heel erg hard lachen. Onze tafel stond vol met 4 soepborden en 4 hoofdgerechten haha. Frank wilde ook nog melk….hoezo moeilijk doen haha. Maar die had het beste idee van Nederland! Op zijn mobiele telefoon kan hij vertalen. Dus hij typte melk in het Pools en de serveerster begreep het meteen! Ga dus nooit meer zonder mobiel die kan vertalen op pad! De soep was niet echt lekker….dus die hebben we maar niet opgegeten. Terug in het hotel hebben we nog even wat gedronken en uiteindelijk zijn we rond 21.00 uur in slaap gevallen. Het is altijd even afwachten in wat voor een bed je komt te liggen. Regelmatig lig je in een bed waar je de spiraalveren echt goed kunt voelen. Maar goed….tegen de tijd dat je gaat slapen, merk je hier niets meer van omdat je dan echt heel moe bent en ook de muziek hoor je dan al snel niet meer van het feest. Voor het slapen gaan (en eigenlijk elk kwartier de afgelopen dag) heeft Nienke tegen Alex gezeurd of ze Floortje niet in de opvang mocht..

Oja…de honden die aan de ketting liggen bij het hotel geven we ook altijd wat lekkers. Overdag liggen ze altijd in hun (niet al te grote) kennel waarvan eentje aan de ketting. De kennels zijn ook niet schoon. Maar wat wij ze geven vinden ze lekker. De volgende keer gaan we ze een paar lekkere botten geven. Dat verdienen ze wel.

Zondagmorgen is het weer heel vroeg opstaan. (Na zeuren van Nienke tegen Alex of ze echt Floortje niet in de opvang mag) waren we rond 6.15/6.30 uur in het asiel. Wanda is dan ook altijd al weer druk aan het werk. Een aantal honden lagen nog lekker te slapen. Maar goed…als er dan een vreemde auto aankomt…dan is het toch wel flink blaffen van veel honden.

Wanda vraagt altijd of we nog koffie willen. Eigenlijk willen we dit ook niet weigeren, maar we vinden het prettig om zo snel mogelijk te gaan rijden. Er is nog een lange weg te gaan. Dus de koffie hebben we afgeslagen. Alle pups in de bench gedaan (11 pups) en uiteindelijk rond 6.45/7 uur vertrokken vanuit het asiel richting Nederland. We zouden eigenlijk 10 pups meenemen, maar er was nog een pup met een navelbreukje (gelukkig al geopereerd hieraan). Dit was een broertje va 2 andere pups. Wanda vroeg ons zaterdag of we deze pup ook mee konden nemen, hierover gebeld naar Nederland en Ingrid wilde deze pup er nog bijnemen. Geweldig toch!!! We dachten dat dit de enige pup was die er nog was in het asiel….alleen toen zagen een in de stal van de pony nog MEER pups. Zondag ochtend vroeg Wanda of we toch dit kleine zwarte mormeltje mee wilden nemen. Ook een jong pupje. We hebben toen echt moeten zeggen dat dit niet meer kon. Hoe graag je dit ook wilt, maar we moeten wel plek hebben voor ze. Het pupje liep op straat bij een graanveld en was bijna overreden. Gelukkig vond een vrijwilliger van het asiel de pup en heeft het meegenomen naar Wanda. We hebben nog wel foto’s gemaakt, hopelijk krijgt de pup snel een goed thuis.

Ook de terug reis verliep snel. We hebben de pups 1 keer onderweg puppymelk en water gegeven. Dat gaat er altijd wel goed bij ze in. Ze hebben zich echt keurig gedragen tijdens de reis. Rond 15.00 uur kwamen we aan in Enschede. Bij Alex en Nienke hebben we de pups even uit de bench gehaald want dan konden ze even lekker lopen. Nou dan zijn het er ineens erg veel haha, maar wel een heel leuk gezicht. Rivka en Dinda (de honden van Alex en Nienke) weten niet wat ze zien, maar ze gedragen zich altijd keurig. Het liefst zouden ze hard weg rennen. Ze zijn al weer aardig op leeftijd en willen al die drukte niet meer haha. Ook hebben de pups even in de tuin gelopen, goed opletten natuurlijk of we ze wel allemaal hadden en er niet eentje ergens achter ging verstoppen ook binnen niet.

Gidea en Andre kwamen de pups ophalen en zij hebben de pups weer naar Ingrid gebracht. Ze vangt alle pups op, behalve Joepje. Joepje ging bij Nienke haar moeder in de opvang. Alle pups hebben inmiddels een baasje/gezin gevonden. We willen iedereen dan ook veel plezier en geluk wensen met hun hondjes. Nadat Andre en Gidea weg zijn gegaan hebben we eerst de bus schoon gemaakt. In de weken erna zijn Linda en Nienke nog druk geweest met alle filmpjes te uploaden en de foto’s natuurlijk.

We zijn weer blij dat we deze reis hebben kunnen maken en willen een ieder dan ook heel erg bedanken die o.a. de spullen hebben gedoneerd en BeJo koeriers die er weer voor heeft gezorgd dat de transportkennels van Amsterdam naar Enschede werden gebracht.