Na een voorbereiding van allerlei spullen inzamelen kon onze reis eindelijk beginnen. Nienke, haar vriend Alex en ook ging Linda mee. Het was als eerste best een gedoe om de bus goed in te pakken zodat we alle spullen mee konden krijgen. We dachten dat we daar een uurtje mee bezig zouden zijn, niet dus…uiteindelijk hebben we ook spullen bovenop het dak van het busje gedaan, zodat de meeste spullen meekonden. Onze woonkamer en schuur stonden die middag toch wel erg vol. Mooi dat we zoveel mee konden nemen. Iedereen bedankt voor alle spullen, super!!!
|
| |
  |
| |
 Onze reis begon vrijdagnacht om 01.00 uur. We zijn volgens planning vertrokken. De heenreis verliep prima, totdat we nog zo’n 45 minuten moesten rijden. We kwamen in een file terecht. Hier hebben we een behoorlijke tijd stil moeten staan. Uiteindelijk hadden veel vrachtwagenchauffeurs hun motor maar afgezet, Nienke is uiteindelijk maar langs alle auto’s en vrachtwagens heen gereden. Wat Alex en Linda maar brutaal vonden, een paar automobilisten deden dit ook, dus waarom wij niet. Er was ook niemand van de Poolse politie of iets dergelijks die iets regelde. Uiteindelijk er dus langs heen gereden en wat het nu was...dat blijft nog steeds een raadsel. Gelukkig konden we het asiel goed vinden en zijn we zaterdagochtend rond 10.15 uur aangekomen. De bus op het terrein gereden, meteen kwamen er veel honden naar ons toe. |
| |
| We hebben even koffie gedronken met Wanda en de vrijwilligers. Bij binnenkomst zaten ook daar hondjes in de caravan. Bij een hondje gaven ze aan dat deze beet, na 1 dag er te zijn geweest, kon ik het hondje toch aaien op zijn buikje en hoofd. Het viel allemaal nog mee, als je zelf maar rustig was naar het beestje toe. Zoals gezegd hebben we koffie gedronken en Wanda een lijstje met foto’s gegeven van geadopteerde honden, wat was ze hier blij mee. Leuk en mooi om te zien. Ze vroegen of ik ook nog wat wist van andere honden, heb ze o.a. verteld hoe het met Chudy/Bo, Mikolaj en Lilly, Bondas/Loebas, Kora/Bella, Diana, Bodie/Baily en Kulka/Trees gaat. Ze vinden dit erg leuk om te horen en vragen dan ook echt hoe de honden nu wonen en wat voor mensen hun baasjes zijn. Het liefst zouden ze het van alle honden willen weten. Ze wisten ook precies welke honden ik bedoelde. Wanda en de vrijwilligers vinden het erg belangrijk dat ze een goed thuis krijgen. Ook hebben we geknuffeld met de drie pups die met ons mee terug gaan. Ze zijn ongeveer 7 weken oud en hebben geen moeder. Ze zijn in een doos gevonden, wat een lieverds zijn het. De vrijwilligers hebben hier weinig tijd voor, dus die dachten we geven ze mooi aan de Nederlanders. |
| |
 Na de koffie hebben we de bus met spullen uitgeladen. Ook hier ben je wel even mee bezig. Wat vooral leuk is om te zien, is dat een aantal honden niet kunnen wachten met uitladen. Ze springen meteen op de spullen om te kijken of er toch nog iets leuks voor hen tussen zit. Genoeg speeltjes…dus dat was dikke pret. Vooral voor deze hond (met het rode dekje), hij pakte steeds maar weer nieuwe balletjes.
Een aantal andere honden hebben we ook gelijk speeltjes/ballen gegeven. Ook zij waren hier erg blij mee. |
| |
  |
| |
| Wanda zei dat we toch wel een foto moesten maken van alle spullen die we hebben meegenomen, dat hebben we dan ook maar gedaan. Hier staat nog niet eens alles op de foto, o.a. een grote krabpaal en andere spullen staan aan de andere kant. |
| |
 |
| |
| Nadat alle spullen uitgepakt en ook opgeruimd was zijn we eens gaan rondlopen in het asiel. Wat een leuke en lieve honden zitten er. Sommigen herkenden we van de foto’s van de site. De meesten willen zo graag je aandacht hebben. We hebben geprobeerd om ze zoveel mogelijk te aaien, maar helaas kun je niet bij allemaal in de kennel gaan, omdat daar gewoon simpelweg niet zoveel tijd voor is. Ze lieten ons de honden zien die dit keer meegingen met ons terug naar Nederland. We hebben meteen alles goed gecontroleerd qua paspoorten et cetera. Het was niet echt lekker weer, dus we zijn even kort in de caravan gaan zitten om wat warm te worden. Moet je nagaan wat de vrijwilligers er steeds dag in dag uit doen, en zo vaak gaan zij echt niet naar binnen. Het is de afgelopen maanden zo koud geweest, erg knap wat ze doen. Tot onze verbazing hadden we nog niet eens alle honden gezien. Via een ander pad kwamen we bij nog meer kennels. Het is ons duidelijk geworden dat ze erg hun best doen voor alle honden en ze zoveel mogelijk aandacht proberen te geven. De honden hebben gelukkig allemaal een mooi hondenhok waar ze in kunnen schuilen als het regent of erg koud is. De kleintjes kunnen ’s nachts naar binnen. |
| |
  |
| |
  |
| |
| Overal waar je komt zit wel een hond. Het is mooi om te zien hoe goed werk ze doen, maar ook wel zielig om te zien dat al deze honden geen baasje hebben en ze willen zo graag de aandacht. We hebben er heel veel meteen een botje gegeven, dat smaakte ze wel goed. Wanda was erg blij met een hondenjasje, Marinka kreeg deze meteen aan. Marinka is mee naar Nederland gegaan, het jasje is uiteraard achtergebleven. |
| |
  |
| |
De tijd vliegt voorbij als je er bent. Omdat we vrijdagnacht de hele nacht hebben gereden zijn we zaterdagavond vroeg naar bed gegaan. Aangezien het toch donker wordt en we buiten in het asiel niets meer konden doen zijn we om 19.00 uur naar bed gegaan. Net voor deze tijd werd er nog een jong hondje binnengebracht. Aangezien de tolk al naar huis was, begreep ik niet precies waarom het hondje er is gebracht. Het hondje keek erg zielig uit de ogen, zo’n arm beestje snapt natuurlijk niet waar hij/zij terecht komt. Gelukkig neemt Wanda het hondje met liefde op. Je kunt aan Wanda zien dat ze het erg zielig vindt voor het diertje.
In de caravan waar wij sliepen, sliepen ook een aantal honden, we hebben ze de hele nacht niet gehoord. De honden buiten waren nog een tijdje aan het blaffen en op een gegeven moment begonnen ze te joelen/janken naar elkaar. Ik vond het indrukwekkend dat ze dit deden, zoveel honden bij elkaar die dit dan doen. Daarna werd het ook steeds stiller. Wanda heeft in de caravan waar wij sliepen twee slaapkamers. We hebben ook nog wel gelachen om allerlei geluiden en het was toch ook nog wel best koud. Het kacheltje in de caravan werkte niet. ’s Ochtends om 4.30 uur zouden we opstaan. Het werd 4 uur, ik werd wakker van de puppy’s, die sliepen ook in de caravan in een bench. Ze hadden honger en dorst en piepten dus ze hebben helaas geen moeder die dit voor ze kon doen, ik heb ze snel wat gegeven. Toen was het ook goed voor ze en ze kwispelden meteen weer met hun kleine staartjes. |
| |
  |
| |
| Ik zag ook dat het kleine hondje wat beet het koud had, de ziel. Ik heb Alex zijn jas maar over hem neergelegd. Dat vond hij volgens mij toch wel lekker. Op een gegeven moment hoorden we ook dat Wanda weer aan het werk was, want er was ineens weer veel geblaf. Toen ik het gordijntje van de deur bij de caravan opendeed moest ik toch wel lachen. Dit was namelijk ons uitzicht: |
| |
|
| Ook een lieve en mooie hond, die alleen niet zo goed overweg kan met anderen honden, vertelden ze ons. |
| |
| Om naar de wc te kunnen moesten we naar een ander gebouw. We liepen ’s ochtends in het donker erheen alle honden begonnen weer te blaffen. We zijn voor hen tenslotte toch vreemden die er lopen. Vooral de kleintjes zijn dan fanatiek. Wanda hielp ons alvast met het ophalen van de honden die mee zouden gaan met ons. Ze vindt dit erg moeilijk om te doen. Ze neemt van iedere hond persoonlijk afscheid en knuffelt ze nog een keer. Ze weet dat ze een goed thuis krijgen, maar is hier toch ook wel emotioneel om. Dat is natuurlijk ook logisch. Ze kan ze ook niet even opzoeken. Daarom zijn ze ook zo blij met de foto’s. Magda kwam om 5.15 uur om ook te helpen. We wilden om 5.30 uur vertrekken volgens planning, maar dit ging toch niet zoals wij dit dachten. Het heeft ’s nachts erg hard geregend en de bus zit dus ook muurvast in de drek. Het asiel zelf is bestraat alleen zodra je de poort uitgaat van het asiel is er een behoorlijk lang zandpad/landweggetje. We kregen met geen mogelijkheid beweging in de bus, zand er bij gegooid, Wanda heeft geprobeerd met haar auto de bus eruit te trekken, wat ook niet lukte. Daar verbaasde ik mij weer, zelfs in de auto van Wanda en een andere auto die buiten het hek stond sliepen ’s nachts honden, is natuurlijk warmer dan buiten. Uiteindelijk heeft Wanda twee mannen opgehaald in een dorp uit de buurt, wat aardig dat ze zo vroeg meekwamen om ons te helpen. Eentje heeft de bus eruit gekregen. Ik zal niet vertellen hoe. Omdat het nog een aardig stuk was om te rijden door het drekpad vroeg Nienke maar snel aan de pool of hij het hele stuk niet even wilde rijden. Hun doen dit tenslotte vaker en anders zagen we de bui al hangen dat we zo weer vast zaten. Nou….het was een ‘off the road’ tripje geworden. We gingen in z’n 2, 80 km. De warmtethermometer van de bus liep erg hoog op. Helaas waren we zo druk met dit alles dat we geen foto’s hebben genomen. Wel een foto van dat de bus op de verharde weg stond en onder de drek zat. Het zat hoog tegen de ruiten aan. |
| |
  |
| |
 Gelukkig leken de honden er niet zo veel last van te hebben gehad. Ze keken ons rustig aan toen we even keken. Uiteindelijk zijn we om 6.45 uur vertrokken. We hebben de honden onderweg 1 keer uitgelaten. Rudolf en Sweet vonden het toch wel wat eng, dus die hebben we snel weer opgepakt en even vastgehouden. We willen natuurlijk niet dat ze ontsnappen. De pups hebben we ook nog een tijdje op schoot gehouden tijdens de reis. Het mocht eigenlijk wel niet, maar ja ze zijn nog zo klein. In Duitsland mag je een hond niet los vervoeren. Hier is Linda met 1 van de 3 pups. Ze lagen tussen ons in op onze schouders, hoezo moeilijk doen haha. |
| |
| De terug reis verliep verder prima. Marinka was het enige hondje wat heel af en toe even aan het blaffen was. Zodra we weer reden was ze ook weer stil. We zijn om 15.30 uur aangekomen in Apeldoorn, onze eindstop. De nieuwe baasjes waren al aan het wachten. Gidea en Andre, Miranda en Yuri en Judith waren er ook. Gidea nam Sylwia en de pups mee om naar hun huis te brengen, Andre nam Saba en Rudolf mee om ook hen naar hun nieuwe baasjes te brengen. Miranda en Juri namen Marinka mee, zodat zij ook naar haar baasjes kon. Hieronder een aantal foto’s van de reis. |
| |
  |
| |
Biga met haar nieuwe baasjes!!!
Burasek met zijn nieuwe baasje!
Miranda met Marinka! Miranda en Juri doen zelf super goed werk voor de dieren in asiels. http://www.jmvr.org
Sweet haar nieuwe gezin!!!
|
| |
| Uiteindelijk waren we zelf weer thuis om 17.30 uur. We moesten nog wel even de bus goed schoonmaken, want die zat toch wel onder de drek. De reis is ons alle drie erg meegevallen! Het is super leuk om de hondjes naar Nederland te brengen naar hun nieuwe baasje. We hopen dat het alle hondjes goed zal vergaan en dat de drie pups snel een baasje zullen krijgen. Nieuwe baasjes heel veel plezier van jullie honden. Het zijn volgens ons allemaal schatten en super leuke honden. Ze waren allemaal erg braaf tijdens deze reis. |
| |
| Linda was nog niet thuis of vroeg al aan Nienke wanneer we weer gaan haha. Dus dit jaar zullen we vast nog wel 1 of 2 keer gaan!!! Eind juni zal in iedergeval de volgende keer zijn. |
| |
| Groetjes Alex, Linda en Nienke |
| |
| |
Hieronder de mensen die we willen bedanken voor alle spullen en donaties:
BEJO Koeriers voor het halen van de kennels uit Zaandam en het brengen naar Enschede. Dit scheelde ons veel tijd en vooral ook veel geld.
Tjitske Steensma en Henk-Ynse Boers
Dick Boers
Fam. Seip
Joyce Kepelman
Mevrouw v/d Westerink
Fam. van der Voort
Fam. van der Hoek
Mevr. van der Vlugt
Mieke Scholte
Fam. Valkenburg
Fam. Kuitert
Tinie en Tanja
Sandra Keupink
Freddie en Jacqueline Keupink
Herman, Miriam en Natalie Scholten
Maaltijdenspecialist Hertong
Petra Gosses
Lianne ter Heide
Simone Leemkuil
En de mensen die bij de vorige reis voer en dekens hadden meegenomen, dit is deze reis meegegaan!
Wat hebben we meegenomen aan spullen:
44 Kilo kattenbrokken
36 Blikken Tompoes kattenvoer
40 kilo Paardenbrokken
64,5 kilo puppyvoer
Liksteen van 10 kilo
4 Potten puppymelkpoeder
Doos van 10 kilo met hondenbotjes
25 kilo Pluimveevoer
8 Kilo light voer voor honden
215 kilo hondenbrokken
Erg veel handdoeken, plaits, dekens, kussens(tjes)
4 Krabpalen (grote en kleine)
1 Tondeuse
1 longeerlijn
9 Flessen schoonmaakmiddel
2 Pak hondenkluiven
5 Drinktorens voor pluimvee
Veel emmers/bakjes met deksels
2 Grote bewaartonnen
4 Grote blikken hondenvlees
Diverse hondenspeeltjes
Veel riemen/halsbanden
2 Pakken oordruppels voor de hond/kat
1 Kattentunnel
1 mandje voor kat
2 hondenjasjes
3 Voer/drink bakken
2 Kattenbakken (gaan de volgende reis mee)
8 hondenmanden
1 hondenkussen
1 bench
1 reiskennel (gaat de volgende reis mee)
Een aantal dozen met allerlei spullen zoals botjes, speeltjes et cetera.
Kleding voor een gezin in Polen die dit goed kan gebruiken.
1 puppypakket
10 pakken kauwstaafjes
3 borstels, 2 hoevenkrabbers
Halsters
6 tubes hondenshampoo
38 kauwbotten en ballen |
| |
| Hieronder nog een aantal foto’s die we genomen hebben in het asiel |
| |
 
 
 
 
 
 
|
